HET SCHILDERIJ MOET RIJPEN, NIET DE VERF Jaap Vijn (1957, Enkhuizen)
Vijn is begonnen met tekeningen in pen en potlood, met een voorkeur voor vorm en lijn. Verhoudingsgewijs ruime witte vlakken, die zowel lucht als land betroffen. Bij een gedeeltelijk gevolgde lerarenopleiding Tekenen kwam de kennismaking met verf. De ruimte en het vormloze van verf en kleurvlakken bood hem nieuwe gebieden tot onderzoek. Dat zette hij voort in verschillende schilderkringen.
Ik probeer verf en vorm samen te brengen, waarbij soms het een en soms het andere overheerst. Vorm steekt wel eens flink de kop op en kan dan een beperking zijn, maar dat stimuleert al knellend de losbandigheid.'
En dus flinke kwasten, acrylverf alla prima op het doek. Trage verf verhoudt zich daar niet zo mee. Volgens Vijn moet het schilderij rijpen, niet de verf. De Westfriese herkomst van Vijn spreekt uit zijn werk, waarin niet alleen het landschap, maar ook weer en wind aanwezig lijkt. Jaap Vijn woont in Ursem. Hij werkt in een atelier op de zolder van een oude landbouwschuur aan de Noorddijkerweg.
Inspiratie: 'Mijn inspiratie voor schilderen ligt gewoon buiten, op de dijk met m'n kop in de wind, koeien, een dorp in de verte en dat alles met die lucht; wolken, die gaan in de wind. En dan, als je kijkt en luistert, dat moment van licht en landschap. Dat éne moment. En ook: de prut aan je schoenen.'
actualisatie site: 1 maart 2011